جستجوی پیشرفته

   
 
Home ثبت نام پرسشهاي متداول ليست اعضا گروههاي کاربران  
 
 
براي تغيير زبان صفحه كليد EN/FA از كليد Scroll Lock بر روي صفحه كليد استفاده نماييد.
فهرست آبزيان ايمني زيستي در پرورش ميگو - قسمت دوم
نمايش پستها:   
      تمام زمانها بر حسب GMT + 4 Hours مي‌باشند  
  ارسال موضوع جديد  پاسخ دادن به اين موضوع

12 مرداد 1389 - 9:26
نويسنده پيام
DVM
كاربر بسيار فعال
كاربر بسيار فعال


عضو شده در: 29 بهمن 1385
پست: 437

عنوان: ايمني زيستي در پرورش ميگو - قسمت دوم پاسخگويي به اين موضوع بهمراه نقل قول

لارو

یادآوری حوادث و خساراتی که ظرف ۶ سال گذشته صنعت پرورش میگو در ایران را دچار رکود نموده چندان مشکل نیست.در واقع بروز و شیوع بیماری های ویروسی در صنعت میگو از اواسط دهه ۸۰ میلادی این عرصه را بطور جدی تهدید نموده است و همه ساله اخبار جدید مربوط به بروز خسارات سنگین در مزارع پرورش میگو در نقاط مختلف جهان بر روی تلکس خبرگزاری ها خود نمائی می کند.

اما در کنار تمامی مضرّات و خسارات ناشی از شیوع بیماری ها ، فرصت بی نظیر و نقطه عطف تحولات مثبت در صنعت میگو کشور،رویکرد بسیار واقع گرایانه ای بود که در بخش های مختلف دست اندر کار این صنعت،ایجاد گردید.یکی از تغییرات مثبت در رویه فعالیت حلقه های تولید میگو میتوان به فعالیت مسئولانه در بخش تکثیر لارو اشاره کرد.شاید مدیریت بهداشت در تکثیر میگو تا پیش از بروز بیماری لکه سفید در سال ۱۳۸۱،حلقه مفقوده این فعالیت اقتصادی بود.اما پس از خسارات کلانی که شیوع این بیماری سبب گردید، درتمامی بخش های زنجیره تولید بطور اعم و بهداشت بخش تکثیر بطور اخص تمهیدات اولیه جهت پی ریزی یک سیستم بهداشتی جهت تولید مسئولانه و پایدار لارو در نظر گرفته شد.امروزه نشانه های روشنی از آشنائی مدیران کارگاه های تکثیر میگو با اصول BMP(Best Management Practices) به چشم میخورد.هرچند هنوز راه زیادی تااجرای کامل این اصول فراروی صنعت پرورش میگو کشور قرار دارد ،لیکن تا به امروز نیز بخش عمده ای از این راه پیموده شده است.مواردی همچون محصور نمودن کارگاه ها،ایزولاسیون بخش های مختلف و احداث و بکارگیری بهینه حوضچه های سپتیک و تبخیر،گرچه در برخی کارگاه ها اعمال شده ،با اینحال در بعضی کارگاهها یا انجام نشده ویا بطور اصولی مورد استفاده واقع نشده است.

اما گذشته از این بحث، واژه های جدیدی به فرهنگ پرورش میگو ایران راه یافته که این اتفاق نیز ناشی از درگیر شدن صنعت با بیماری های خطرناک در سال های اخیر است.از جمله این اصطلاحات واژه های SPR ،SPF وHigh health است که هرسه به نوعی با هم مرتبط ولی در معنای کاربردی تفاوت مهمی دارند.

در خصوص SPR پیش از این مواردی عنوان شد.این واژه به موجوداتی اطلاق می شود که طی یک پروسه غربالگری ،نسبت به صفت مقاومت در مقابل عامل یک بیماری ،گزینش شده اند.

در اینجا بیشتر به تعریف مفاهیم SPF و High health و بیان تفاوت میان این دو واژه خواهیم پرداخت SPF وHigh health در دهه ۹۰ میلادی بیماری و عوامل بیماریزا در سراسر جهان تلفات سنگینی را به صنعت پرورش میگو وارد ساخت. این تلفات محدود به منطقه،کشور،گونه خاص و یا حتی اقلیم مشخصی نگردیده و در تمامی نقاط دنیا سبب کاهش سود آوری و حتی ورشکستگی برخی دست اندر کاران این فن شد.اما در این اثناء،انستیتو علوم اقیانوسی آمریکا(Oceanic Institute یا به اختصار OI)اقدام به تولید مولدینی نمود که به لحاظ محیط پرورشی کاملاً ایزوله بوده و طی آزمایشات دوره ای و منظمی که بر روی آنها انجام می شد مشخص شده بود که فاقد هرگونه عامل بیماریزا می باشند.این مولدین را Specific Pathogen Free یا SPF نام نهادند و در هنگام بروز بیماریها ،تلفات ناشی از زاده های این مولدین کمترین مقدار ممکن بود.از این رو تقریباً برای تمام محققین محرز گردید سهم عمده ای از شیوع بیماری در مزارع ناشی از ورود لارو آلوده به محیط استخرهای پرورش بوده است.

استفاده از لارو و مولدین SPR و زاده های آنها (High health)در آن مقطع باعث شد تا مدتها ،بیماریهای ویروسی خطرناک وارد ایالات کارولینای جنوبی و تگزاس که از این نوع مولدین ولاروها استفاده می کردند نشود هرچند بعدها ورود لارو آلوده از دیگر نقاط جهان به مناطق یاد شده ،این ایالت ها را نیز درگیر چنین بیماریهائی کرد.

اما در سال ۱۹۹۳،آقای Wyban، از بنیانگذاران فنآوری تولید SPF و SPR ،توصیه نمود در ادبیات فنی صنعت پرورش میگو در جهان تفاوت بین واژه های SPF و High health تحاظ شود.

در حقیقت SPF به موجود زنده ای گفته می شود که در شرایط بسیار دقیق و سختگیرانه قرنطینه ای در محیط محصور نگهداری شود حال آنکه هرگاه موجود (و یا زاده های مولدین یاد شده)از این شرایط خارج شودمادامی که نهایت تلاش در خصوص حفظ شرایط بهداشتی رعایت شودمیتوان به آن High health اطلاق نمود اما دیگرآن موجود SPF نیست.

این واژه ها حتی در کشور ایران نیز گاه به اشتباه به یک معنا بکار برده می شود.به این ترتیب تعجب آور نیست اگر در یک محموله میگو High health نمونه ای مبتلا به یکی از بیماری های ویروسی تشخیص داده شود ولی به هر حال میتوان نسبت به SPF بودن محموله تردید نمود .

● آب مصرفی در مزارع پرورش میگو

رعایت اصول ایمنی زیستی در مزارع پرورش را نمیتوان بدون اجرای موفق فیلتراسیون ،فرآوری و تریتمنت،متصور شد.فیلتراسیون آب ورودی به مزارع در سطوح مختلف در مجتمع های پرورش میگو مجاور مناطق مصبّی(با میزان بالای تنوع گونه ای)، اهمیت ویژه ای می یابد چرا که احتمال ورود ناقلین بیماری را به محیط استخرهای پرورش کاهش می دهد.متأسفانه در چنین مناطقی ،بخصوص در فصل پرورش ،افزایش میزان بار مواد معلق (اعم از زی شناورهای گیاهی و جانوری، ذرات جامد معلق و...) فیلتراسیون را با مشکلات فراوانی مواجه می نماید . با اینحال مراقبت دائمی از توری ها و فیلترهای نصب شده در مسر آب ورودی ،بویژه آن دسته از توری هائی که چشمه ریز تر داشته و بیشتر در معرض تجمع مواد معلق هستند، در این مناطق ضروری و از ارکان مراقبت های بهداشتی به شمار می رود. از دیگر مواردی که در خصوص بکار گیری ایمنی زیستی مربوط به آب می توان متذکر شد،فرآوری و تریتمنت آب پیش از مصرف در استخرهای پرورش است. در این زمینه لازم است ابتدا برخی اصطلاحات،تعریف شده و سیستم های رایج شرح داده شود. از جمله این اصطلاحات ،استخر نیتریفیکاسیون ،استخر تریتمنت و فیلتر دانه ای یا Bead fiter است. این اصطلاحات در متون تخصصی مهندسی آبزیان به تفصیل شرح داده شده و در اینجا تنها به این نکته اشاره می شود که یکی از سیستم های بسیار کارآمد در آبزی پروری ، سیستم مدار بسته یا Zero Exchange است که در آن سازه ها و تمهیدات یاد شده در بالا بسیار ضروری است. علاوه بر آن هوادهی دائم و کارآمد از ملزومات چنین سیستم هائی است.

اما آنچه موجب ترویج سامانه Zero Exchange یا آبزی پروری بدون تعویض آب علی الخصوص در پرورش میگو شده، انتقال بسیاری از بیماریهای خطرناک از جمله بیماری های ویروسی به مزارع پرورش از طریق منابع آبی بود.

محدودیت دسترسی به آب فراوان در این سیستم ،سبب شده تا از طریق ایجاد و بکارگیری برخی روش های معمول در مهندسی آبزی پروری ،این نقیصه جبران شده و حتی در بسیاری موارد،نسبت به نمونه های سیستم باز،از کیفیت و کمیت محصول بالاتری برخوردار باشد.

بطور متوسط جهت پرورش یک کیلو گرم میگو پرورشی طی ۴ ماه دوره پرورش در سیستم های باز ۹۹۰متر مکعب آب نیاز است حال آنکه طبق برآوردها این مقدار در روش Zero Exchange تنها ۴۰۰ لیتر آب است. استفاده از روش Zero Exchange باعث می شود تا علاوه بر اطمینان خاطر از محدودیت ورود عوامل بیماریزا به محیط،هزینه تولید نیز به نحو چشمگیری کاهش یافته و مخاطرات زیست محیطی حاصل از تخلیه دائم پساب مزارع پرورش به زمینهای اطراف نیز به حداقل برسد.



● غذا

هرچند تحت شرایط موجود در صنعت پرورش میگو ،غذاهای دستی در دمای حدود ۹۰ درجه سانتیگراد و فشار بالاتر از psi۷۰۰۰تولید شده و میتوان نسبت به عاری بودن غذای تهیه شده از عوامل بیماریزا مطمئن بود، لیکن در برخی شرایط ،بخصوص زمانی که غذای کافی در دسترس پرورش دهندگان نیست، استفاده از غذای تر ریسک بروز بیماری را بویژه در مناطق ساحلی با سابقه بروز بیماری ، به نحو چشمگیری افزایش میدهد.

در این شرایط تنها راهکار موجود ، اعلام ممنوعیت استفاده از غذای تر توسط نهادهای ناظر و بکارگیری اهرم های نظارتی بسیار قوی و کارآمد است چراکه هیچیک از استراتژی های دیگر نمیتواند به نحو اکمل تضمین کننده سلامت انواع غذاهای تر بکار رفته در مزارع باشد.

حتی در اینخصوص ضد عفونی غذاها نیز توصیه شده است با اینحال عدم استفاده از غذای تر روش مطمئن تری خواهد بود.
منبع :سایت کشاورزی
 
      Back To Top  
   ارسال موضوع جديد  پاسخ دادن به اين موضوع

 
شما نمي توانيد در اين بخش موضوع جديد پست كنيد
شما نمي توانيد در اين بخش به موضوعها پاسخ دهيد
شما نمي توانيد موضوع هاي خودتان را در اين بخش ويرايش كنيد
شما نمي توانيد موضوع هاي خودتان را در اين بخش حذف كنيد
شما نمي توانيد در اين بخش راي دهيد


      Back To Top  

صفحه 1 از 1
   
Powered by Ardalan Online © 2004,2005
پشتيباني توسط : مؤسسه پارس نگار