جستجوی پیشرفته

   
 
Home ثبت نام پرسشهاي متداول ليست اعضا گروههاي کاربران  
 
 
براي تغيير زبان صفحه كليد EN/FA از كليد Scroll Lock بر روي صفحه كليد استفاده نماييد.
فهرست طيور و پرندگان زينتي تغذيه شتر مرغها
نمايش پستها:   
      تمام زمانها بر حسب GMT + 4 Hours مي‌باشند  
  ارسال موضوع جديد  پاسخ دادن به اين موضوع

17 فروردين 1390 - 9:27
نويسنده پيام
vet mania
كاربر بسيار فعال
كاربر بسيار فعال


عضو شده در: 28 بهمن 1386
پست: 538

عنوان: تغذيه شتر مرغها پاسخگويي به اين موضوع بهمراه نقل قول

خوراک دادن: زیستگاه های طبیعی شتر مرغ ها علفزارها و دشتهای خشک و نیمه خشک است که از لحاظ پوشش گیاهی برای چرای شتر مرغ فقیر می باشند. شتر مرغها قادر به زندگی در جایی هستند که گاو و گوسفند نمیتوانند زیست کنند . شتر مرغ از علف ، برگ دی کتیلدونها (مانند یونجه) ، بذر گیاهان، دانه ها ونیز حشرات و جوندگان کوچک تغذیه می کند.
شتر مرغها می توانند الیاف خام را خیلی بهتر ازسایر ماکیان هضم کنند.
شتر مرغهای کاملاً بالغ می توانند فیبر را کاملاً که بیش از 60 % جیره آنها را می توانند تشکیل دهد هضم کنند(مانند سلولز، همی سلولز، لیگنین) این میزان از مصرف الیاف خام در شتر مرغ، با ظرفیت هضمی آن در نشخوار کنندگان قابل مقایسه است. شما می توانید اطلاعات خیلی بیشتری درباره تغذیه شتر مرغ در سایت اینترنت ما پیدا کنید.
فیزیولوژی هضم:
خوراک وارد مری می شود. بخش فوقانی مری جیب مانند است. هنگامی که این قسمت جیب شکل پر می شود، شتر مرغ سرش را بلند می کند، و خوراک از مری به سمت معده پیش یا معده grandular حرکت می کند.دراینجا شیره های هضمی برای نرم کردن خوراک به آن اضافه می شوند. سپس خوراک از یک مجرای نسبتآً بزرگ به سنگدان یا معده عضلانی وارد می شود. دراین جا ذرات خوراک بصورت مکانیکی به کمک سنگریزه یا ماسه زیر که شتر مرغ ها بصورت آزاد همراه خواکشان می خورند خرد می شوند.
خوراک از روده باریک (به طول 5/6متر) عبور می کند که شیره های هضمی دیگری به آن اضافه می شوند، که عمدتاً این شیره ها از لوزالمعده ترشح می شوند و به این طریق مواد مغذی جذب می شوند. درمحفظه های تخمیر که توسط یک جفت آپاندیس ایجاد می شوند، فیبرها بصورت میکروبیولوژیکی شکسته می شوند.
بدلیل اینکه خوراک حدود 40ساعت در سیستم هضمی توقف می کند باکتریهای بی هوازی قادر به شکستن بخش عمده سلولز و همی سلولز بوده و تولید اسیدهای چرب فرار می کنند می توانند (که در مرحله بعد قابل جذب شده) جذب شده و برای حیوان تولید انرژی کنند. این سیستم گوارشی شبیه به نشخوارکنندگان است.
رکتوم بوسیله ماهیچه ای به نام اسفنگتر به کلواک ختم می شود، شما می توانید اطلاعات خیلی بیشتری درباره فیزیولوژی هضم در شتر مرغ در سایت اینترنت ما پیدا کنید.
محتویات غذا: غذا از پروتیئن، کربوهیدرات ها، چربیها، مواد معدنی، ویتامینها و آب تشکیل می شود. پروتیئن ها از اسیدهای آمینه که واحد های ساختمانی برای رشد بافت هستند تشکیل شده است.
جوجه ها به علت اینکه در حال رشد می باشند نسبت به بالغین نیاز خیلی بیشتری به پروتیئن دارند.
در مورد شتر مرغها نیز واژه اسیدهای آمینه ضروری وجود دارد.این اسیدهای آمینه بوسیله متابولیسم بدن شتر مرغها ایجاد نشده و بنابراین بایستی در غذا وجود داشته باشند. کربوهیدراتها منبع اصلی انرژی هستند. قندها و نشاسته براحتی شکسته می شوند.سلولز و همی سلولز که جزو فیبرها هستند ضرورتاً از اجزاء مشابه ساخته شده اند و ضمناً از لحاظ انرژی غنی می باشند اما هضم آنها مدت زمان بیشتری طول می کشد.
چربیها و روغنها انرژی تولید کرده و برای جذب بعضی از ویتامینها ضروری هستند، اما میزان چربی در جیره غذایی نبایستی خیلی زیادباشد زیرا که میزان جذب کلیسم را کاهش داده و موجب ناراحتیهای استخوان ساق پا می شود.
مواد معدنی و ویتامینها اعمال متعددی در بدن به عهده داشته و هرگونه کمبود یا عدم تعادل در میزان آنها موجب رشد غیر طبیعی خواهد شد. کلسیم و فسفر برای تشکیل استخوان ضروری هستند. خوراک برای رشد شتر مرغها بایستی محتوی حدود 5/2 -4/1% کلسیم و 5/1-7/0% فسفر باشد و نسبت Ca:P همیشه بایستی 5/0: 1باشد.
مولدهای ماده برای ساخت پوسته های تخم، به 5/3% کلسیم در جیره نیازمند می باشند.
آب سرد تازه بایستی همیشه در دسترس باشد. هر چه شترمرغ بیشتر بخورد بسته به رطوبت خوراک آب بیشتری می آشامد. بطور کلی شتر مرغها 3 برابر خوراک، آب می نوشند.
برای کمک به هضم غذا وبرای پرهیز از فشردگی معده شتر مرغها نیاز به خوردن سنگریزه یا صدف دارند. این مواد بایستی غیر قابل حل بووده، سخت و دارای لبه های تیز نباشند.شتر مرغهای بالغ نیز همانند جوجه به خوردن سنگریزه نیازمندند.اندازه سنگریزه همیشه بایستی حدود نصف اندازه ناخن انگشت شترمرغ باشد.
مصرف خوراک و ضریب تبدیل غذایی:
گفته می شود که شتر مرغها تا آنجا خوراک می خورند که انرژی موردنیاز آنها تأمین شود.بنابراین اگر خوراک از لحاظ انرژی غنی تر باشد آنها مقدار کمتری ازآن رامی خورند. این موضوع درمورد جوجه ها نیز ممکن است صادق باشد،اما بالغین معمولاً آنقدرمی خورند تا معده آنها پر شود که حجم غذایی در آنها تا 5 کیلوگرم در روز می رسد.
جدول: متوسط مصرف کنسانتره در روز

این ضریب معیاری برای بررسی تأثیر تبدیل خوارک به وزن می باشد.در مورد جوجه های کوچک این ضریب 1: 5/1 و برای جوجه های در حال رشد1: 5/4 بوده و تا 10:1 در سنین بالاتر افزایش می یابد. این موضوع نشان می دهد که هر چه شتر مرغها مسن تر می شوند، مقدار غذای کمتری صرف رشد بدن می گردد. بنابر این از لحاظ اقتصادی عاقلانه است که جیره غذایی جوجه های کوچک خیلی غنی باشد تا موجب بهبود ضریب تبدیل غذایی دراین سن گردد.اما اگر رشد خیلی سریع باشد، ممکن است در بعضی از شتر مرغها اشکالات استخوان پا ایجاد نماید.
به عنوان یک راهنمای کلی جوجه های کوچکتر برای رسیدن به حداکثر رشد بایستی جیره ای غنی از پروتئین و کم فیبر داشته باشند، زیرا ظرفیت هضم فیبرها درآنها هنوز کاملاً تکمیل نشده است هرچه جوجه ها بزرگتر میشوند نیازهایشان به پروتئین کمترشده و می توانند مقدار بیشتری انرژی تولید نمایند. درطول فصل تولید مثل نیاز به پروتئین به واسطه تولید تخم افزایش می یابد.
تغذیه عملی: شتر مرغها قدرت چشایی خیلی ضعیفی داشته و عمدتاً خوراک خود را از طریق رنگ، بافت و ظاهر کلی آن انتخاب می کنند. شتر مرغها به تغییرات ناگهانی جیره حساسند. تغییر یک نوع خوراک به نوع دیگر بایستی به تدریج انجام شود فی المثل با مخلوط کردن خوراک جدید با خوراک قبلی به مدت حدود یک هفته. اما دادن همان خوراک قبلی به جهت اینکه منجر به کمبودهایی می شود همانطور که موجب افزایش بعضی ازعناصر تا حد سمی می گردد مناسب نیست. این مسئله منجر به از دست دادن اشتها و کاهش رشد می گردد. به جوجه های تازه از تخم خارج شده بایستی غذا خوردن را یاد داد.
در طبیعت آنها اینکار را با تقلید از والدینشان انجام می دهند.
کیسه زرده انرژی لازم برای تقریباً 5 روز اول زندگی را برای آنها تأمین می کند و دراین مدت آنها فرصت دارند تا خوراک خوردن را بیاموزند.
جوجه های کم سن بایستی از جیره غذایی شروع کننده ( استارتر) با پروتئین زیاد که محتوی تمام اسیدهای آمینه ضروری به همراه مکمل معدنی و ویتامین باشد تغذیه کنند.
مخلوط کردن مقدار کمی از علف تازه خرد شده یا سایر گیاهان سبز توجه آنها را به سوی غذا جلب کرده و این موضوع به عبور غذا از دستگاه گوارش کمک می کند.
( Grit ) سنگریزه: بایستی به صورت صدف یا سنگریزه دراختیار جوجه ها باشد. جوجه های درحال رشد بایستی از علف خرد شده ، یونجه یا سایر علوفه بصورت خرد شده تغذیه کنند آنها را می توان در چراگاهی که بتوانند بچرند قرار داد. بالغین می توانند در شرایط گسترده ای (محیط بازتری) نگهداری شوند درغیر اینصورت بایستی 1 کیلوگرم پلت در روز به آنها خورانده شود که این پلت بایستی محتوی مکمل ویتامین و مواد معدنی باشد به همراه مقدار زیادی علوفه که آنها را در طول روز مشغول کند. برای پرندگان مولد مخلوط های خوراکی ویژه ای وجود دارد که از لحاظ پروتیئن و کلسیم غنی ترند.
جیره نه تنها بر روی تعداد تخم تولیدی تأثیر می گذارد بلکه بر روی قدرت هچ تخم ها و قدرت زنده ماندن جوجه ها نیز تأثیر دارد. پرهیز از هر گونه کمبود در میزان مواد معدنی و ویتامینها ضروری است.
 
      Back To Top  
   ارسال موضوع جديد  پاسخ دادن به اين موضوع

 
شما نمي توانيد در اين بخش موضوع جديد پست كنيد
شما نمي توانيد در اين بخش به موضوعها پاسخ دهيد
شما نمي توانيد موضوع هاي خودتان را در اين بخش ويرايش كنيد
شما نمي توانيد موضوع هاي خودتان را در اين بخش حذف كنيد
شما نمي توانيد در اين بخش راي دهيد


      Back To Top  

صفحه 1 از 1
   
Powered by Ardalan Online © 2004,2005
پشتيباني توسط : مؤسسه پارس نگار