[nima]

تحقيقات جديد مي گويد فيلهاي آفريقايي از بالا رفتن از تپه ها متنفرند، زيرا انرژي زيادي از فيلها تلف مي کند. اين اطلاعات براساس سيستم جهت يابي ماهواره اي (GPS)که مسير حرکت فيلها را مشخص مي کند به دست آمده است.آنها دريافتند اين حيوانات بندرت از تپه ها و حتي سراشيبي هاي تند بالا و پايين مي روند و دانشمندان علت اين امر را صرف انرژي زياد عنوان مي کنند.به عقيده محققان نگاه فيلها به محيط پيرامون خود نسبت به ديگر حيوانات سبک وزن بسيار فرق مي کند.
فيلهاي آفريقايي موسوم به savannah، به اين علت به اين نام مشهور هستند چون در جاهاي کاملا هموار زندگي مي کنند. اين حيوانات وزنشان به 4 تن مي رسد و روزانه بايد 42 کيلوگرم معادل 90 پوند گياه شامل پوست درخت ، ميوه ، علف و برگ درختان مصرف کنند و اين تغذيه براي پيدا کردن غذا که حجم بسيار بالايي دارد روزانه 16 تا 18 ساعت وقت اين حيوانات را مي گيرد. به طور تقريب 5400 عدد فيل وحشي در منطقه سامبورو،ايزولو ولايکيپا در شمال کنيا زندگي مي کنند. مساحت اين منطقه چيزي حدود 32 هزار کيلومتر مربع معادل 12 هزار و 400 فوت مربع است.
محققان براي استدلال گفته هاي خود آزمايش هايي انجام دادند، به اين صورت که با نصب دستگاه هاي ردياب روي گردن اين فيلها مسير حرکت اين حيوانات را زير نظر مي گرفتند و هر 3ساعت يکبار هم مسير حرکت فيلها را مورد ارزيابي قرار مي دادند.
با اين فناوري دانشمندان دريافتند فيلها فقط 75 درصد از محل سکونت خود را که کاملا هموار است ، طي مي کنند و از زمينهاي پر تپه متنفرند. مصرف انرژي دانشمندان مسيرهايي را که از ردياب ها با دقت کيلومتر مربع به دست آمده بود، مورد مطالعه قرار دادند و متوجه شدند نيمي از فيلها در زمينهايي که با شيب صفر درجه يعني کاملا هموار است بيشتر مانور داده اند تا در زمينهايي حتي با شيب 5 درجه. طبق محاسبات دانشمندان فيلي با وزن 4هزار کيلوگرم معادل 8 هزار و 800 پوند براي هر متر در شيب عمودي معادل 25 هزار کالري انرژي مي سوزاند، يعني اين که وقتي فيلها از سربالايي و سراشيبي بالا يا پايين مي روند به غذاي بيشتري نياز دارند.
دکتر داگلاس هاميلتون مي گويد: فيلها فقط زماني ترجيح مي دهند از سربالايي بالا بروند که مسير مربوط از مناطق جنگلي عبور کند، زيرا بتوانند در حين حرکت تغذيه هم بکنند، همچنين به علت وزن سنگين شان بايد مسير سر بالايي را با سرعت طي کنند، زيرا در اين صورت بايد انرژي بيشتري صرف کنند. دکتر هاميلتون مي گويد: اين اتفاق فقط زماني رخ مي دهد که اين حيوانات به دنبال پوشش هاي گياهي و معدني باشند و مجبور شوند از ارتفاعات و دره ها بالا و پايين روند. يک فيل در کنيا به نام ICY MIKE در ارتفاع 4.4 کيلومتري معادل 14 هزار پايي از سطح دريا زندگي مي کرد و همان جا هم مرد.
به گفته دکتر داگلاس اين بسيار اتفاق نادري است و اين پديده به تحقيقات زيادي نياز دارد.