جستجوی پیشرفته

   
 
Home ثبت نام پرسشهاي متداول ليست اعضا گروههاي کاربران  
 
 
براي تغيير زبان صفحه كليد EN/FA از كليد Scroll Lock بر روي صفحه كليد استفاده نماييد.
فهرست طيور و پرندگان زينتي آنفلوآنزاي پرندگان (Avian Influenza)
نمايش پستها:   
      تمام زمانها بر حسب GMT + 4 Hours مي‌باشند  
  ارسال موضوع جديد  پاسخ دادن به اين موضوع

27 اسفند 1385 - 13:30
نويسنده پيام
nima
كاربر بسيار فعال
كاربر بسيار فعال


عضو شده در: 4 خرداد 1384
پست: 816

عنوان: آنفلوآنزاي پرندگان (Avian Influenza) پاسخگويي به اين موضوع بهمراه نقل قول

آنفلونزاي پرندگان
يك بيماري ويروسي مي باشد كه دستگاههاي تنفسي،گوارش يا عصبي بسياري از انواع طيور و ساير پرندگان را مبتلا مي سازد. شديدترين نوع بيماري به صورت حاد و عمومي مي باشد كه در طيور با يك دوره كوتاه ومرگ ومير بسيار بالا مشخص مي گردد.

وقوع بيماري:
آنفلونزاي پرندگان (AI) مي تواند در بيشترگونه هاي پرندگان بروز نمايد. در ايالت متحده بيشتر موارد شيوع بيماري، در بوقلمونها و اردكها بوده است. معدودي از واگيريها نيز در ماكيان ديده شده است. به نظر مي رسد كه انسان، اسب، خوك و بعضي ازگونه هاي حيواني حيات وحش مي توانند با سويه هاي خاصي ازويروسهاي آنفلونزا ، آلوده شوند ونوعي چرخه بيماري بين پرندگان وپستانداران وجود داشته باشد. عفونت با ويروس بسيار بيماري زاي آنفلونزاي پرندگان، يكي از مشكلات عمده صنعت طيور در جهان مي باشد براي كنترل آنفلونزاي پرندگان يك مجمع بين المللي وجود دارد كه موارد شيوع بيماري را بررسي نموده و آزمايشگاههاي مشخصي را به عنوان مرجع در اين زمينه تعيين كرده است.
سبب شناسي:
1- ويروسهاي‌آنفلونزا‌ جزو ارتوميكزو ويروسها طبقه‌‌‌‌‌بندي شده‌اندكه داراي‌سروتيپ هاي A ، BوC مي باشند. تيپ هاي B و Cتنها در انسان شناسايي شده اند . تمام ويروسهاي آنفلونزاي پرندگان داراي آنتي ژن تيپA هستند. اين آنتي ژن در آزمايش ژل ديفوزيون براي تشخيص آنتي بادي عليه ويروسهاي تيپ A مورد استفاده قرار مي گيرد. ويروسهاي آنفلونزا داراي 2 آنتي ژن سطحي مهم به نامهاي هماگلوتينين و نورامينيداز هستند كه در تشخيص ويروسهاي خاص مفيد مي باشند. حداقل 13هماگلوتينين و 9 نورامينيداز وجود دارند كه تعداد زيادي از تحت تيپ هاي ويروس را به وجود آورده اند. اين ويروسها از نظر بيماري زايي وقابليت انتشار در بين پرندگان، با يكديگر بسيار متفاوتند. در حالي كه تيپ هاي 5 و7 هماگلوتينين در شكل بسيار بيماري زايي AI دخالت دارند.
همه گير شناسي :
پرندگان آبزي (اعم از وحشي و اهلي) مخازن عمده طبيعي براي ويروسهاي آنفلونزا مي باشند. ويروس آنفلونزا از آب درياچه ها و بركه هايي جدا شده كه مورد استفاده اردكهاي آلوده بوده است. ويروسهاي آنفلونزاي پرندگان بارها ازپرندگان وارداتي جدا گرديده اند. اين پرندگان تهديد بالقوه اي براي پرندگان نگهداري شده در قفس وپرندگان وحشي يا اهلي مي باشند. اين ويروسها به وسيله كفش، لباس، سبد وساير وسايل آلوده انتقال مي يابند. بررسي بعضي ازموارد شيوع بيماري، نشانگر تماس مستقيم پرندگان حساس وآلوده است. در چندين بازار بزرگ فروش پرندگان زنده كه نقطه مركزي تجمع و زندگي بسياري ازگونه هاي پرندگان بود وپرندگان ازاين محلها، به شهرهاي بزرگ يا حومه آنها فروخته مي شدند ، نوعي مخزن عفونت شناسايي گرديد. نقل وانتقال پرندگان ازمرغداريهاي تجارتي به بازار هاي فروش و بالعكس با استفاده از سبدها وكاميونهاي آلوده، موجب انتشار ويروس آنفلونزاي پرندگان از مراكز فروش به مرغداريها مي شود.
نشانه هاي باليني:
نشانه هاي آنفلونزا بسيار متفاوت بوده، به عوامل چندي از قبيل: سن وگونه پرنده، حدت ويروس، عفونتهاي همزمان وكيفيت پرورش بستگي دارد. ممكن است ويروسهايي كه بيماري زايي كمي دارند عفونتهاي مهلكي ايجاد نمايند اگر چه پيش از آن تنها نشانه هاي معدودي وجود داشته باشد. در بسياري از موارد، نشانه هاي تنفسي شامل: سرفه، عطسه، صداي رال ، ريزش اشك، تورم سينوس، كاهش توليد تخم يا تركيبي از آنها وجود دارد. ممكن است اسهال، ادم سر و صورت يا اختلالات عصبي وجود داشته باشد. ميزان ابتلا ومرگ ومير بسيار متغير است و به عوامل مشابهي بستگي دارد كه نشانه هاي باليني را تعيين مي كنند. شروع اين بيماري، ناگهاني ودوره آن كوتاه است. پرندگان مبتلا كاملا بيمار مي باشند وممكن است ميزان مرگ ومير به 100% برسد.
جراحات:
1- جراحات بر حسب بيماري زايي ويروس به طور گسترده اي متفاوت است. در اكثر موارد شيوع آنفلونزا در طيور، التهاب خفيف يا متوسط ناي، سينوسها، كيسه هاي هوايي و ملتحمه چشم وجود دارد. در پرندگان تخمگذار اغلب حالت تحليل وپيچ خوردگي مجراي تخم ديده مي شود.
2- درجات متفاوتي از پرخوني، خونريزي ، ترانسودا و نكروز در جراحات گزارش شده است. در عفونت با ويروس بسيار بيماري زا ، جراحات كالبد گشايي در طيور گسترده تر و شديد تر مي باشد. ممكن است اكسوداي فيبريني بر روي كيسه هاي هوايي، مجراي تخم، كيسه پريكارد يا روي پرده صفاق وجود داشته باشد.گاهي كانونهاي كوچك نكروز بر روي پوست، تاج، ريش يا در كبد، كليه، طحال يا ريه ها ديده مي شوند. نشانه هاي ضايعات عروقي اغلب شامل پرخوني، ادم وخونريزي در بسياري از نقاط مي باشد.
3) جراحات كلاسيك آنفلوآنزاي پرندگان عبارتند از:
تيرگي و ادم سر، وزيكول و زخم بر روي تاج ، ادم پاها، تغيير رنگ به صورت لكه هاي قرمز بر روي ساق پا و پتشي در چربيهاي محوطه شكمي و سطوح مختلف مخاطي و سروزي.
تشخيص:
اگر چه ممكن است تاريخچه مشخص، نشانه ها وجراحات ، بيانگر نوع خفيف بيماري باشند، ولي ممكن است ‌اين مشخصات در بيماريهاي ديگر نيز وجود داشته باشند. تاييد تشخيص بايد از طريق جداسازي وشناسايي ويروس انجام شود. جدا سازي ويروس آنفلونزا اغلب از نمونه هاي ناي، ريه، كيسه هاي هوايي، ترشحات سينوس يا سوآب كلوآك، در جنين ماكيان انجام مي شود. آزمايش رسوبي در ژل آگار مي تواند براي شناسايي آنتي ژن داخلي تيپ A در ويروس يا نشان دادن افزايشي در تيتر آنتي بادي سرم در مراحل حاد و نقاهت بيماري، مورد استفاده قرار گيرد.
كنترل - پيشگيري
1- كنترل بيماري عمدتا از طريق جلوگيري ازمواجهه پرندگان، با ويروسهاي آنفلونزا، انجام مي شود. هيچ پرنده اي نبايد به گله هاي در حال رشد وارد شود واز تماس مستقيم يا غير مستقيم پرندگان وحشي مهاجر و وارداتي با گله، بايد جلوگيري گردد. تخم مرغهايي كه براي جوجه كشي در نظر گرفته مي شوند بايد از گله هاي عاري از آنفلونزا تهيه شده باشند.
2-در مناطقي كه بيماري آنفلونزاي پرندگان مشكل ساز بوده است، خون يا آنتي بادي زرده تخم مرغ، تحت آزمايشهاي سرولوژيكي متداول قرار مي گيرد. اين تلاشها، تشخيص زود هنگام موارد شيوع را امكان پذير نموده ، سبب مي شود تا ساير اقدامات نظير قرنطينه، زودتر اجرا شود.
3-احتمال ورود آنفلونزاي بسيار بيماري زا از راه واردات طيور يا پرندگان ديگر را بايد با قرنطينه كاهش داد.
4-معمولا واكسني در دسترس نيست، مگر واكسنهايي كه براي منطقه اي خاص كه سويه مشخصي ازويروس آنفلونزا مشكل ساز است، ساخته شده باشند. به جهت تنوع آنتي ژنيكي در ميان ويروسهاي آنفلوآنزا ، اين واكسنها احتمالا نمي توانند در مناطق ديگر مورد استفاده قرار گيرند.
درمان:
درمان موثري وجود ندارد، اما پرورش خوب، تغذيه مناسب وآنتي بيوتيكهاي وسيع الطيف ممكن است ضايعات حاصل از عفونتهاي ثانوي را كاهش دهند.
منبع: راهنماي بيماريهاي طيور – C. E. Whiteman & A. A. Bickford
 
      Back To Top  
   ارسال موضوع جديد  پاسخ دادن به اين موضوع

 
شما نمي توانيد در اين بخش موضوع جديد پست كنيد
شما نمي توانيد در اين بخش به موضوعها پاسخ دهيد
شما نمي توانيد موضوع هاي خودتان را در اين بخش ويرايش كنيد
شما نمي توانيد موضوع هاي خودتان را در اين بخش حذف كنيد
شما نمي توانيد در اين بخش راي دهيد


      Back To Top  

صفحه 1 از 1
   
Powered by Ardalan Online © 2004,2005
پشتيباني توسط : مؤسسه پارس نگار