جستجوی پیشرفته

   
 
Home ثبت نام پرسشهاي متداول ليست اعضا گروههاي کاربران  
 
 
براي تغيير زبان صفحه كليد EN/FA از كليد Scroll Lock بر روي صفحه كليد استفاده نماييد.
فهرست آبزيان ايمني زيستي در پرورش ميگو - قسمت اول
نمايش پستها:   
      تمام زمانها بر حسب GMT + 4 Hours مي‌باشند  
  ارسال موضوع جديد  پاسخ دادن به اين موضوع

12 مرداد 1389 - 9:23
نويسنده پيام
DVM
كاربر بسيار فعال
كاربر بسيار فعال


عضو شده در: 29 بهمن 1385
پست: 437

عنوان: ايمني زيستي در پرورش ميگو - قسمت اول پاسخگويي به اين موضوع بهمراه نقل قول

هرچند واژه ایمنی زیستی(Biosecurity) ازحدود ۵۰ سال پیش وارد صنعت دامپروری جهان شد،ولی هنوز در پرورش میگو چندان شناخته و تعریف شده نیست. البته این موضوع اختصاص به کشور ایران ندارد و در سراسر جهان اصطلاحی است که راه زیادی باید تا مرحله اجرای کامل طی نماید.هنوز هم در کشورهای پیشرو دنیا نظیر چین،تایلند ،اندونزی و حتی هندوستان گهگاه شیوع بیماری ،صدور محصولات آلوده به دیگر کشورها و یا ممانعت نهادهای ناظر بهداشتی از ورود برخی محموله های این کشورها به بازارهای جهانی را به دلیل عدم رعایت بهداشت،عدم دقت در رعایت اصول ایمنی زیستی و ... شاهد هستیم .

اما خواه ناخواه همه کشورها راهی را که صنایع امور دام در این مسیر پیموده اند ،طی خواهند نمود و "باز تعریف" اصول حاکم بر این حوزه بخصوص در ایران بسیار ضروری است چرا که (گذشته از نظارت های جهانی بر بازار صادرات میگو)هزینه های تولید میگو پرورشی در تمامی مراحل و محدودیت تقویم پرورش آن در استان هائی نظیر خوزستان ،جبران خسارات ناشی از شیوع بیماری در این مزارع را تقریباً غیر ممکن و لزوم پیشگیری از طریق رعایت اصول ایمنی زیستی را لازم الاجرا ساخته است.

در این مقاله سعی شده تا بعضی تعاریف و اصطلاحات وارداتی با وضوح بیشتر مورد بحث قرار گرفته و ذهن خوانندگان گرامی در اینخصوص با حوزه ایمنی زیستی بیشتر آشنا گردد. پیشاپیش از اساتید علم دامپزشکی و شیلات نسبت به ورود این حقیر به این حوزه وسیع دانش ،پوزش می طلبم.



● ایمنی زیستی (Biosecurity)

بیو سکوریتی در آبزی پروری را Moss et. al . در ۱۹۹۸ چنین تعریف نموده است:

به مجموعه روش هائی که در مراکز تکثیر و پرورش اعمال میگردد تا آبزیان پرورشی را از ابتلا،شیوع و انتقال بیماری و یا هرنوع شرایط نامطلوب بهداشتی مصون نگهدارد ایمنی زیستی اطلاق می شود.

اما تعریف جدیدی که در سال ۲۰۰۰ در این خصوص (در زیر بخش امور دام) ارائه شد موجب تکمیل این تعریف گردید:

ایمنی زیستی به مجموعه روش های ضروری گفته می شود که به منظور پیشگیری ،مهار و ریشه کنی بیماریهای عفونی واجد اهمیت اقتصادی در دامداری ها بکار گرفته می شود.

امروزه در حقیقت بیو سکوریتی در آبزی پروری تلفیق و یا مجموعه دو تعریف بالاست.به عبارتی این واژه ترکیبی از طب پیشگیری ،آزمایشات تشخیصی ،عملیات ضد عفونی و درنهایت ریشه کنی است که در سطوح مختلف عملیاتی اجرا و پیگیری می شود.

بطور کلی مزارع آبزی پروری را می توان به روش های ساختاری و یا فنی تحت پوشش ایمنی زیستی قرار داد.ایجاد موانعی همچون فنس و توری در اطراف مزرعه و یا احداث حوضچه ضد عفونی در ورودی مزارع پرورش از جمله تمهیدات ساختاری در مزرعه به شمار می رود و معمولاً به نحوی ساخته می شوند که قابل شستشو و ضد عفونی بوده و نیز دسترسی به محیط مزرعه و موجودات پرورشی جز از طریق آنها امکانپذیر نباشد.

اما علاوه بر آنچه در بخشهای بالا ذکر شد (و هم اکنون نیز در اکثر کشورهای جهان مورد اتفاق نظر میان نهادهای بهداشتی ناظر واقع شده است)برخی موارد که به دلیل افزایش هزینه های تولید(و یا بعضاً بواسطه عدم معرفی صحیح )چندان مورد استقبال آبزی پروران واقع نشده است نیز همچون،تریتمنت و فرآوری آب ،استفاده از منابع آبی پشتیبان(استخرهای ذخیره)و حوضچه های تبخیر،در این زمره به شمار می آیند.

بطور کلی مبحث بیو سکوریتی (ایمنی زیستی)را میتوان شامل "یک یا چند" مورد از اقدامات زیر دانست:

قرنطینه،کنترل تردد و نقل و انتقالات (پرسنل ،ماشین آلات و تجهیزات)، واکسیناسیون و درمان، تستهای تشخیصی و در نهایت معدوم سازی و ریشه کنی.

قابل ذکر است در کشورهای مختلف بر اساس راهبردهای متفاوت(اقتصادی،فرهنگی ،اجتماعی و بعضاً سیاسی) سطوح متفاوتی از عملیات یاد شده قابل اجرا و امکانپذیر بوده و به این دلیل اجرا یا عدم اجرای هر یک از موارد فوق را می بایست بصورتی بررسی نمود که تمامی استراتژی های ممکن در آن لحاظ شده باشد.به عنوان مثال برخی از راهبردها در مناطق فقیر نشین هندوستان و یا اندونزی که اکثراً مزارع پرورش را بصورت خانوادگی و به شیوه گسترده اداره می نمایند قابل تثبیت و بکارگیری نبوده و تبعات اجتماعی و اقتصادی آن هزینه های سنگین تری به دنبال خواهد داشت.

از این جهت است که مزارع احداث شده در منطقه Nellore هند با حداقل سطح ایمنی زیستی اداره می شوند و هرگونه اعمال بیو سکوریتی نیز در این منطقه با هزینه نهادهای بین المللی و دولت محلی اجرا میشود.

اما آنچه بیشتر در دهه اخیر در صنعت آبزی پروری توجه سازمانها و نهادهای متولی بهداشت آبزیان و حتی بخشهای اقتصادی دست اندر کار در این صنعت را به خود معطوف نموده تداخل دو شاخه دیگر علوم به نامهای ژنتیک و تغذیه در آبزی پروری است.

در این زمینه تمرکز بیشتر بر پایه ایجاد مقاومت در زاده ها و یا غربال آنها نسبت به عوامل بیماری زای خاص(SPFوSPR)،بهگزینی مولدین با هدف گزینش آبزیان واجد برتری در صفات ویژه و در کنار آن بکارگیری محرکهای سیستم ایمنی در غذا ،کاهش رویکرد تغذیه موجودات پرورشی با غذاهای تر و یا سنتی که ریسک انتقال بیماری توسط آنها بالاست و بکارگیری سیستم های مدرن و در عین حال بهداشتی در فرآوری غذای آبزیان بوده است.

آنچه امروزه بیشتر در آبزی پروری معمول است ،بهگزینی مولدین و پرورش زاده های آنها تحت شرایط ایزوله و تقویت غذائی آنها می باشد که به آنها SPF اطلاق میگردد.به عبارت دیگر فرآیند گزینش مولدین و پرورش زاده هائی که بر اساس تست های تشخیصی ، عاری از عوامل بیماریزای خاص (عمدتاً دارای ارزش اقتصادی)باشند،هدف گذاری اقتصادی و فنی مراکز تولید اینگونه آبزیان است.

شاید گذشته از سهولت بیشتر در راستی آزمائی اینکه مولدین SPF هستند یا خیر، مهمترین علت برای اینکه امروزه بیشتر مولدین علی الخصوص انواع وارداتی آنها SPF هستند، فقدان میگوهای مقاوم (SPR) نسبت به بیماریهای خطرناکی همچون WSSD،IHHN و YHD باشد.تنها انواع اعلام شده مولدین از این نوع که هم اکنون در مقیاس تجاری تولید می شود نسبت به TSV مقاوم هستند که نمیتوان به راحتی صحت و سقم این ادعا را ثابت کرد ولی شاید کمی توجه به مطلب زیر موضوع را بیشترروشن سازد:

بر اساس نظر دانشمندان و محققین ،درصد قابل اتکاء که در تحقیقات وراثت پذیری یک صفت در نظر گرفته می شود ،حدود ۵۰ درصد(۰.۵) است ولی در آزمایشاتی که بر روی وراثت پذیری صفت مقاومت در مقابل بیماری TS(سندرم تائورا) انجام شده این نسبت تنها ۰.۰۹ یا ۹درصد بوده که بسیار کمتر از آن درصدی است که بتوان بر مبنای آن نسبت به مقاومت زاده های تولید شده از مولدین SPR مطمئن بود(Tave- ۱۹۹۳).نکته جالب دیگر اینکه در تحقیقات همین محققین ،مشخص شده که وراثت پذیری صفت رشد(Growth) نسبت به مقاومت در مقابل بیماری سندرم تائورا،معکوس است.به عبارتی ، عملیات غربالگری و بهگزینی مولدین نسبت به یکی از این صفات ،در جهت عکس نسبت به صفت دیگر عمل خواهد نمود.بنابراین حداقل تا امروز ،نمیتوان مدعی تولید مولدینی شد که زاده های آنها هم رشد خوبی داشته باشند و هم نسبت به بیماری تائورا (TAURA) مقاوم (SPR) باشند.

به همین علت شاید بهتر باشد از مولدین SPF بمنظور رعایت هرچه بیشتر ایمنی زیستی و در عین حال توجیه اقتصادی بهره گرفت.

اما عمده عوامل بروز اختلال در بیو سکوریتی را میتوان لارو،آب مصرفی و غذا دانست.از منظر دیگر باید گفت ارکان اساسی سلامت در صنعت پرورش میگو را این سه عامل تشکیل داده اند از این رو هرگاه سلامت و بهداشت در هر سه ضلع این مثلث(بصورت توأم) اعمال گردد میتوان تا حد زیادی نسبت به ایمنی زیستی اطمینان حاصل نمود.
 
      Back To Top  
   ارسال موضوع جديد  پاسخ دادن به اين موضوع

 
شما نمي توانيد در اين بخش موضوع جديد پست كنيد
شما نمي توانيد در اين بخش به موضوعها پاسخ دهيد
شما نمي توانيد موضوع هاي خودتان را در اين بخش ويرايش كنيد
شما نمي توانيد موضوع هاي خودتان را در اين بخش حذف كنيد
شما نمي توانيد در اين بخش راي دهيد


      Back To Top  

صفحه 1 از 1
   
Powered by Ardalan Online © 2004,2005
پشتيباني توسط : مؤسسه پارس نگار