جستجوی پیشرفته

   
 
Home ثبت نام پرسشهاي متداول ليست اعضا گروههاي کاربران  
 
 
براي تغيير زبان صفحه كليد EN/FA از كليد Scroll Lock بر روي صفحه كليد استفاده نماييد.
فهرست طيور و پرندگان زينتي سالنهاي پرورش طيور
نمايش پستها:   
      تمام زمانها بر حسب GMT + 4 Hours مي‌باشند  
  ارسال موضوع جديد  پاسخ دادن به اين موضوع

3 شهريور 1389 - 10:58
نويسنده پيام
nima
كاربر بسيار فعال
كاربر بسيار فعال


عضو شده در: 4 خرداد 1384
پست: 816

عنوان: سالنهاي پرورش طيور پاسخگويي به اين موضوع بهمراه نقل قول

ایجاد جایگاه مناسب ، یکی از مسایل مهم پرورش طیور است ، ماکیان ، جزء جانوران خونگرم هستند و می توانند درجه حرارتهای اندامهای درونی خود را یکسان نگهدارند . اما این مکانیسم در حد متعارف درجه حرارت محیط کارایی دارد و طیور ، قادر به تنظیم درجه حرارت بدن خود در حرارت بیشتر یا کمتر از حد تحمل خود ، نیستند .

بنابراین ، نگهداری طیور در محیطی با درجه حرارت متعادل اهمیت بسیاری دارد . سالنهای پرورش طیور با ایجاد محیط مناسب باعث تولید بیشتر آنها می گردد . تجربه نشان داده است که هیچ وقت تولید و بهره کافی بدون جایگاه مناسب برای پرورش طیور امکان پذیر نیست . البته منظور از جایگاه مناسب ، زیبایی و پر هزینه بودن آن نیست . در گذشته سالنها را تنها به منظور محافظت طیور در برابر آفتاب و باران و جلوگیری از یخ زدن می ساختند ، اما امروزه احتیاجات محیطی طیور بیش از این است . سالنی مناسب است که شرایط ایده آل را برای رشد بهتر طیور ، کاهش استرس ، افزایش تولید تخم مرغ ، نطفه داری تخم مرغهای جوجه کشی و تولید اقتصادی ایجاد کند .

انواع سالنهای پرورش طیور

سالنهای پرورش طیور ، به طور کلی به دو دسته تقسیم می شوند :

۱) سالنهای بسته (بدون پنجره)

۲) سالنهای باز

سالنهای باز نیز به نوبه خود به دو صورت ساخته می شوند :

الف) سالنهای پنجره دار

ب) سالنهای با دیواره جانبی باز

۱) سالنهای بسته (بدون پنجره) : سالنهای بسته (بدون پنجره) سالنهایی هستند که در آنها ، شرایط محیطی ، مطابق احتیاجات مناسب طیور فراهم می گردد . این سالنها الزاماً بسته و بدون پنجره ساخته می شوند . هوای سالن به وسیله هواکشها خارج و هوای تازه از دریچه های ورودی هوا وارد می گردد . در این نوع سالنها روشنایی تنها به وسیله نور مصنوعی لامپها تامین می شود . در مناطقی که حرارت محیط بیش از حد است متدهایی برای خنک کردن این سالنها باید در نظر گرفته شود . در ماههای سرد سال نیز این سالنها به وسیله یک منبع حرارتی گرم می شوند . این سالنها را از آن جهت بسته می نامند که در دو دیواره جانبی سالن ، مقابل هواکشها و دریچه های ورود هوا ، نور گیری از جنس آهن سفید نصب شده است که مانع از ورود نور خورشید به داخل می گردد .

مصالح ساختمانی که در ساخت این گونه سالنها به کار می رود ، همان مصالح سالنهای معمولی است . این سالنها ، بهتر است با فونداسیون محکم و سقف شیب دار ساخته شوند . عایق بندی در این سالنها هم برای سقف و هم برای دیوارها الزامی است .

تهویه در این سالنها مشکل است و باید جریان هوا در این سالنها طوری محاسبه شود که برای فصول گرم و سرد کافی باشد .

۱-۱) عرض سالن : نظر به اینکه در سالنهای کنترل شده ، تهویه هوا به طور مکانیکی و به وسیله هواکشها انجام می شود ، عرض این سالنها باید ۱۲ متر باشد و اغلب سیستمهای تهویه در چنین عرضی قادر به تهویه هوای داخل سالن می باشند . اما چنانچه عرض سالن بیش از این در نظر گرفته شود تهویه با مشکل روبه رو خواهد شد .

۲-۱) طول سالن : طول سالنهای پرورش طیور استاندارد نیست و اندازه مشخصی ندارد . مشخصات زمینی که سالن در آنجا بنا می شود ، طول سالن را تعیین می کند . عموما طول سالنها را بین ۱۰۰ – ۶۰ متر در نظر می گیرند . نظر به اینکه پخش دان در این سالنها به طور اتوماتیک و با انوع دانخوریهای اتوماتیک زنجیری و یا حلزونی صورت می گیرد ، طول زیاد سالن باعث کشش زنجیر یا حلزون دانخوری و پارگی آن می گردد و ضمناً فشار زیادی بر روی الکتروموتور دینام دانخوری وارد می شود .

بنابراین در سالنهای طیور بهتر است به توصیه های کارخانه سازنده دانخوریها در مورد حداکثر طول زنجیر که موتور دانخوری می تواند آن را به حرکت در آورد توجه نمود . یکی از نکات فنی نصب دانخوریهای اتوماتیک در سالنهای طویل آن است که مخازن دان دانخوریها را در وسط سالن قرار دهند تا استفاده از دانخوریهای اتوماتیک بهتر انجام گیرد .

۳-۱) ارتفاع سالن : بیشتر سالنهای مرغداری در مناطق سردسیر ۴/۲ متر و در مناطق گرمسیری ۳ متر از راس سالن ارتفاع دارند . البته، ارتفاع سالنهای قفس دار که در آنها تا ۵-۴ طبقه قفس روی هم قرار دارد ، بیشتر از حد استاندارد ، در نظر گرفته می شود .

۴-۱) عایق بندی : کارایی هر نوع عایق و یا مصالح ساختمانی ، با درجه مقاومت آنها در مقابل انتقال گرما اندازه گیری می شود که به آن ((ارزش مقاومتی)) می گویند و آن را با عدد Rنشان می دهند .

نظر به اینکه هر یک از مواد بکار رفته در سقف یا دیوارهای سالن پرورش طیور ، دارای ارزش مقاومتی مشخصی است ، مجموع ارزش مقاومتی آنها ، نشان دهنده کل ارزش مقاومتی عایق دیوار یا سقف است . مسلماً سالنهای پرورش طیور در آب و هوای سرد در مقایسه با آب و هوای گرم عایق بندی بیشتری لازم دارند .

۵-۱)پی ریزی (فونداسیون) دیوارها: برای نگهداری دیوارهای سالن، نیازمند فونداسیون محکمی هستیم برای این منظور فونداسیون بتونی یا بلوک سیمانی یا آجر توصیه می شود .

۶- ۱) کف سالنها : کف جایگاه یا سالنهای پرورش طیور به چند شکل ساخته می شود :

الف) کف خاکی : اینگونه کف ها از نظر بهداشتی مناسب نیستند و ضد عفونی کردن آنها مشکل است .

ب) کف چوبی : ارزان تمام می شود ولی مانند کف خاکی از نظر بهداشتی مناسب نیستند و چون رطوبت به خود می گیرند باعث مرطوب شدن بیش از حد جایگاه می شوند و از نظر ضد عفونی کردن ، مشکل بوجود می آروند .

ج) کف سیمانی : این گونه کفها از دو نوع کف ذکر شده در بالا گرانتر تمام می شوند ، اما به راحتی شستشو و ضد عفونی می شوند و از نظر بهداشتی مناسب هستند . در این گونه کفها ، شیب ملایمی در حدود ۲-۱ درصد به طرف کانال فاضلاب در نظر می گیرند .

۷-۱) دربهای سالن: سالنهای پرورش طیور معمولا علاوه بر دربهای مخصوص عبور و مرور پرسنل ، مجهز به دربهای بزرگ کامیون رو در انتهای سالن می باشند تا در پایان دوره پرورش ، برای تمیز کردن سالن بتوان از تراکتور و کامیون برای حمل کود استفاده نمود .

ضمنا دربها را دولتی (دولنگه) درست می کنند . ارتفاع این دربها ۲ متر ، عرض درب مخصوص پرسنل ۲/۱ – ۱ متر و عرض درب عبور وسیله نقلیه ۲ متر در نظر گرفته می شود .

۲) سالنهای باز

۱-۲ ) سالنهای پنجره دار: این سالنها بر خلاف سالنهای بسته (بدون پنجره) دارای پنجره هایی در یک یا هر دو دیوار جانبی هستند و از نور طبیعی خورشید برای روشنایی سالن در ساعات روز استفاده می شود .

در این سالنها نیز مانند سالنهای بسته تهویه به صورت مکانیکی و به وسیله هواکشها انجام می شود .

سایر مشخصات این سالنها نیز مانند سالنهای بسته پرورش طیور می باشد . در این سالنها برای جلوگیری از ورود باران به داخل سالن و ایجاد سایه در اکثر ماههای سال ، سقف سالن لبه دار و با یک پیش آمدگی بنا می کنند.

۲-۲ ) سالنهای با دیوار جانبی باز: بیشتر سالنهای متداول در دنیا را با نفوذ جریان طبیعی هوا به داخل سالن تهویه می کنند. این سالنها بخصوص برای مناطق گرمسیری و شرجی که به علت رطوبت زیاد هوا نمی توان از تبخیر آب برای خنک کردن سالن استفاده نمود ، ایده آل می باشند . متاسفانه در ایران این نوع سالنها بندرت بنا گردیده اند . برای ایجاد محیط مناسب در این سالنها ، لازم است با مشخصات معینی ساخته شوند . در زیر این مشخصات شرح داده می شوند :

۱-۲-۲) عرض سالنهای با دیوار جانبی باز: از آنجا که تهویه در سالنهای باز دیوار جانبی باز ، به وسیله جریان طبیعی هوا صورت می گیرد عرض سالن معمولا ۱۰ متر در نظر گرفته می شود . سالنهای عریض تر از این مقدار بخوبی در هوای گرم تهویه نمی گردند .

۲-۲) دیوارهای جانبی سالن: در سالنهای با دیواره جانبی باز ، تمام دیوار جانبی سالن یا قسمتی از آن باز است و تنها به وسیله توری و پرده محکمی از جنس برزنت یا پلاستیک برای محافظت طیور از سرما و وزش بادهای شدید در فصول سرد مسدود می گردند ، این پرده ها در روی قسمت باز دیوارهای جانبی سالن نصب می گردند و با سیم بکسل و چرخ دنده هایی که در یک انتهای سالن تعبیه می شوند باز و بسته می گردند . با بکار بردن این پرده ها می توان قسمت باز دیوار جانبی سالن را با توجه به درجه حرارت هوا باز و بسته نمود .

ارتفاع قسمت باز در دیوار جانبی سالن ، بسته به شرایط آب و هوایی و نوع طیور پرورشی ، چنین است :

▪ در جوجه های گوشتی و جوان – در سالن پرورش جوجه های جوان ۲/۱ تا ۳/۲ ارتفاع دیوار جانبی سالن بسته و به درجه حرارت تابستان و زمستان ، باز می باشد . در مناطق گرمسیر اندازه قسمت باز دیوارها بیشتر در نظر گرفته می شود و گاهی تمامی دیوار جانبی را باز در نظر می گیرند .

▪ نیمچه و مرغان تخمگذار – اندازه قسمت باز برای طیور مسن بیشتر است ، زیرا به علت تراکم و نیاز به تهویه بیشتر باید هوای زیادتری برای آنها فراهم نمود .

▪ در سالنهای قفس دار- سالنهای قفس دار به مقدار زیادی جابجایی هوا احتیاج دارند . تراکم طیور در این سالنها از هر سالن دیگری بیشتر است و دیوارهای جانبی سالن باید به طور کامل باز باشند .

۳) انواع بستر در جایگاه طیور

اگر چه کف سالنهای پرورش طیور معمولاً سیمان یا بتون است اما انواع مختلف بستر برای اهدافی مانند کاهش فضای مورد نیاز طیور ، نیروی انسانی کمتر ، افزایش باروری گله های مادر ، خروج آسان فضولات طیور و رعایت بهداشت بهتر ، طراحی گردیده اند .

انواع بستر در سالنهای پرورش طیور ، عبارتند از :

الف) سالنهای با بستر پوشال

ب) سالنهای با بستر پوشال و نرده

ج) سالنهای با بستر تمام نرده

۱-۳ ) سالنهای با بستر پوشال: در این سالنهای تمام کف ، مسطح و در هنگام پرورش طیور روی آن پوشال نجاری و یا انواع دیگر بستر پخش می شود . این سالنها برای پرورش همه نوع طیور مناسب است . ارتفاع پوشال را معمولا ۶-۵ سانتیمتر در نظر می گیرند و با رشد طیور بر ارتفاع پوشال اضافه می کنند و در حدود ۱۵-۱۰ سانتی متر در پایان دوره پرورش می رسد .

۲-۳) سالنهای با بستر پوشال و نرده : در این نوع سالنها قسمتی (حدود ۶۰ درصد) توسط نرده ، یا مفتولهای آهنی جوش خورده به هم و بقیه کف (حدود ۴۰ درصد) از پوشال پوشیده شده است . این سالنها به طور کلی برای گله های مادر ، بخصوص گله های مادر گوشتی و بوقلمون بکار می روند اما می توان آنها را برای پرورش نیمچه ها نیز بکار برد ، به شرط آنکه نیمچه ها به اینگونه بسترها عادت داده باشند . مزیت اینگونه سالنها ، باروری بیشتر تخم مرغ گله های مادر و تراکم بیشتر در واحد سطح سالن برای نگهداری است اما این سالنها هزینه ساخت زیادی دارند.

۱-۲-۳) اندازه نرده ها و فاصله بین آنها : نرده ها باید ۵-۵/۲ سانتیمتر عرض داشته باشند و فاصله آنها را از هم ۵/۲ سانتمتر در نظر می گیرند . جهت نرده ها باید در امتداد طول سالن باشد . اگر در جهت عرض سالن نصب گردند طیور نمی توانند به راحتی روی آنها حرکت کنند ، چنانچه بجای نرده مفتول بکار رود باید به اندازه کافی محکم باشند تا خم نشوند . مفتولها را به صورت توری به هم جوش می دهند . سوراخهای این توری باید ۵×۵/۲ سانتی متر و طول آن در جهت عرض سالن قرار گیرند .

نرده ها یا توری باید روی قطعات جداگانه ساخته شوند تا هنگام تمیز کردن سالن در پایان دوره پرورش ، قابل جابجایی باشند.

۲-۲-۳) مکان نصب نرده ها: نرده ها یا توریهای مفتولی ، ممکن است در مرکز یا دو طرف سالن نصب شوند . در دو طرف سالن نصف نرده ها روبروی یک دیوار جانبی سالن و نصف دیگر روبروی دیوار جانبی دیگر قرار می گیرند . حسن این روش در سالنهای با دیوار جانبی باز ، آن است که قطرات باران تراوش شده به داخل سالن روی پوشالهای بستر نمی ریزد و به علاوه می توان در قسمت وسط کارهای مختلفی را انجام داد و اگر در مرکز سالن نصب گردند بدین صورت خواهد بود که نیمی از بستر پوشال در جلوی یک دیوار جانبی و نیمی دیگر جلوی دیوار جانبی روبرو قرار دارد و نرده ها یا توری مفتولی در مرکز سالن قرار گرفته است . این روش در سالنهای بسته (بدون پنجره) این مزیت را دارد که آبخوریها و دانخوریها ، در روی نرده یک پارچه قرار دارند . اما در سالنهای با دیوار باز ، دارای معایبی است ، از جمله می توان به تراوش قطرات آب باران روی بستر پوشال و خیس نمودن آن و مشکل عبور اشخاص در عرض سالن اشاره کرد .

۳-۲-۳)ارتفاع نرده ها : نرده ها یا توری مفتولی در ارتفاع ۶۰ سانتی متری کف سالن نصب می گردند . این اندازه برای جمع شدن کود یکسال کافی است . نصب توری در کنار نرده الزامی است ، تا ضمن برقراری جریان هوا ، بر روی فضولات زیر نرده و خشک شدن آنها ، از ورود طیور به زیر نرده ها جلوگیری نماید .

۳-۳) سالنهای با بستر تمام نرده : این سالنها برای پرورش مرغان تخمگذار بکار می رود . مزیت آن ، این است که در مقایسه با سالنهای با بستر پوشال ، هر مرغ به فضایی در حدود ۵۰% کمتر ، احتیاج دارد .

مشخصات نرده شبیه سالنهای با بستر نرده و پوشال است ، با این تفاوت که در این سالنها تمام بستر سالن از نرده یا توری پوشیده شده است .

این گونه سالنها ، بهداشتی ترین بسترها را دارند و به علت تماس نداشتن طیور با فضولات و نبودن گرد و خاک ، از نظر نیروی کارگری به کارگر کمتری نیازمند است .

(۱)- تاسیسات و تجهیزات پرورش طیور – وزارت آموزش و پرورش – سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی – دکتر محمود شیوازاد- مهندس امیر هوشمند شمسایی- دکتر محمد علی برقعی – مهندس حجت اله تاجیک
علوم و صنایع مرغداری
 
      Back To Top  
   ارسال موضوع جديد  پاسخ دادن به اين موضوع

 
شما نمي توانيد در اين بخش موضوع جديد پست كنيد
شما نمي توانيد در اين بخش به موضوعها پاسخ دهيد
شما نمي توانيد موضوع هاي خودتان را در اين بخش ويرايش كنيد
شما نمي توانيد موضوع هاي خودتان را در اين بخش حذف كنيد
شما نمي توانيد در اين بخش راي دهيد


      Back To Top  

صفحه 1 از 1
   
Powered by Ardalan Online © 2004,2005
پشتيباني توسط : مؤسسه پارس نگار