جستجوی پیشرفته

   
 
Home ثبت نام پرسشهاي متداول ليست اعضا گروههاي کاربران  
 
 
براي تغيير زبان صفحه كليد EN/FA از كليد Scroll Lock بر روي صفحه كليد استفاده نماييد.
فهرست انگل شناسي انگل توکسرکارا ( قسمت اول)
نمايش پستها:   
      تمام زمانها بر حسب GMT + 4 Hours مي‌باشند  
  ارسال موضوع جديد  پاسخ دادن به اين موضوع

8 دي 1393 - 8:28
نويسنده پيام
nima
كاربر بسيار فعال
كاربر بسيار فعال


عضو شده در: 4 خرداد 1384
پست: 816

عنوان: انگل توکسرکارا ( قسمت اول) پاسخگويي به اين موضوع بهمراه نقل قول

مقدمه
یکی از مشکلات اصلی و عمده‌ی بهداشتی کشور که سال‌هاست به‌صورت یک معضل، منابع انسانی و مالی کشور را به خود اختصاص داده و هر چند گاه به‌صورت بحران جدی در استان‌های مختلف و در قالب بیماری‌های نوپدید و بازپدید خود را آشکار می‌سازد، بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان است. بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت از میان ۱۷۰۹ عامل بیماری‌زا، ۸۳۲ عامل از حیوانات به انسان منتقل می‌شود و همچنین از میان ۱۵۶ بیماری نوپدید شناخته شده در انسان ۱۱۴ مورد آن از حیوانات به انسان منتقل می‌گردد. در بعضی از کشورهای پیشرفته مانند آمریکا، تعداد حیوانات خانگی از تعداد شهروندان آن کشور بیشتر است و همه‌ی این حیوانات به‌صورت بالقوه توانایی انتقال بیماری را دارند.
بیماری‌های زونوتیک (Zoonotic) به آن دسته از بیماری‌هایی گفته می‌شود که قابل انتقال از حیوانات به انسان هستند. با توجه به این‌که این بیماری‌ها می‌توانند سیستم ایمنی را درگیر کنند، باید در مورد تماس حیوانات با مسن‌ترها، نوزادان، کودکانی که در حال آموزش راه رفتن هستند، افراد تحت درمان بیماری‌های سرطانی، افرادی که به‌تازگی جراحی پیوند عضو داشته‌اند و افرادی که بیماری‌های خودایمن دارند توجه‌ ویژه‌ای صورت گیرد. این افراد باید از تماس مستقیم با خزندگان شامل لاک‌پشت، سوسمار، مار یا پرندگانی چون جوجه، مرغ یا اردک پرهیز کنند.

سگ یکی از حیواناتی است که همواره در زندگی انسان‌‌ها حضور داشته است. هر کس تصمیم به نگهداری سگ در منزل داشته باشد، باید بداند که پس از چنین تصمیمی مسوولیت‌هایی متوجه او می‌شود که باید به‌خوبی آن‌ها را بشناسد، بپذیرد و سپس اقدام به خرید و نگهداری سگ کند.

توکسوکارا یکی از بیماریهای مشترک بین انسان و حیوان خانگی از جمله سگ و گربه، بیماریهای انگلی می باشد.توکسوکاریازیس یک بیماری انگلی است این انگل از خانواده کرمهای گرد است این انگل در بسیاری از حیوانات از جمله انسان قادر به ایجاد بیماری است در سگ و گربه دو گونه توکسوکارا کتی و توکسوکارا کنیسس می تواند سبب ایجاد بیماری شود.

توله سگها از طریق بند ناف در دوران جنینی و نیز خوردن شیر مادر پس از تولد آلوده می گردند . اما گربه ها فقط از طریق خوردن شیر مادر آلوده می شوند. این انگل نه تنها در سگ و گربه باعث بیماری می گردد، بلکه مهاجرت لارو انگل در بدن انسان خصوصاً بچه ها ایجاد بیماری می کند.درایلات متحده تخمین زده می شود که سالانه هزار مورد از آلودگی در انسان مشاهده می شود.

بحث و تفسير
توکسوکارياز بيماري انگلي شايعي است که عمدتا توسط توکسوکارا کانيس ايجاد مي‌شود، کرم گرد در سگ‌ها و ساير سگ‌‌سانان وجود دارد. توکسوکارا کتي کرم گردي است که در گربه‌ها و ساير گربه‌‌سانان يافت مي‌شود و علتي نادرتر براي توکسوکارياز است. توکسوکارياز مي‌تواند منجر به طيف وسيعي از بيماري‌ها شود از جمله عفونت بدون علامت، ائوزينوفيلي منفرد، لارو مهاجر احشايي و لارو مهاجر چشمي. دانستن چرخه زندگي توکسوکارا کانيس براي درک پاتوژنز و تظاهرات باليني توکسوکارياز ضروري است (شکل 1). سگ‌ها و ساير سگ‌سانان ميزبان قطعي توکسوکارا کانيس هستند. کرم‌هاي بالغ توکسوکارا کانيس در روده سگ‌ها و بيش از همه توله‌سگ‌ها زندگي مي‌کنند و تخم‌هايي را توليد مي‌کنند که در محيط دفع مي‌شوند. کرم‌هاي بالغ ماده توکسوکارا کانيس مي‌توانند 200,000 تخم در روز توليد کنند و سگ‌هاي ‌آلوده به کرم‌هاي بالغ متعدد مي‌توانند به طور بالقوه هر روز ميليون‌ها تخم به محيط دفع کنند. تخم‌هاي توکسوکارا کانيس در خاک دفع مي‌شوند و معمولا طي 2 تا 5 هفته در شرايط محيطي مناسب عفونت‌زا مي‌شوند. انسان‌ها ميزبان تصادفي توکسوکارا کانيس در نظر گرفته مي‌شوند و با مصرف تخمها از محيط در چرخه زندگي کرم درگير مي‌شوند (شکل 1). تخم‌هاي عفونت‌زا که توسط سگ‌ها دفع شده‌اند، در خاک حياط، پارک‌ها، زمين‌هاي بازي‌ و ساير مکان‌هاي عمومي جدا شده‌اند. تخم‌هاي توکسوکارا مي‌توانند ماه‌ها تا سال‌ها، بسته به شرايط محيطي در خاک باقي بمانند.

لازم به ذکر است که توکسوکارا کانيس ميزبان‌هاي سگ‌سان را در تمام نواحي حاره و معتدل دنيا به جز مناطق بالاتر از 60ْ شمالي آلوده مي‌کنند. يک عامل خطر مهم براي توکسوکاريازيس، پيکا است به ويژه خاک خواري (مصرف کثافات). کودکان بيش از همه آلوده مي‌شوند، احتمالا به دليل مصرف غيرتعمدي خاک. تماس با توله‌سگ‌ها عامل خطر شناخته شده ديگر عفونت‌ است، چرا که توله سگ‌ها بروز بسيار بالاتري از عفونت توکسوکارا دارند. هنگامي که ميزبان انساني تخم‌هاي عفونت‌زا را مصرف مي‌کند، تخمها در قسمت پروگزيمال روده باريک بارور مي‌شوند و لارو آزاد مي‌کنند. لارو مخاط روده را سوراخ مي‌کند و از طريق جريان وريدي پورت به کبد مهاجرت مي‌کند. لارو سپس به قلب مهاجرت مي‌کند، وارد جريان خون ريوي مي‌شود و متعاقبا به جريان خون سيستميک مي‌رود و به اين ترتيب مي‌تواند در بافت‌هاي مختلف منتشر شود. لارو تقريبا در همه اعضاي بدن يافت شده است از جمله دستگاه عصبي مرکزي، قلب، ريه‌ها، کبد، عضلات (منجر به لارو مهاجر احشايي مي‌شود)، چشم‌ها (منجر به لارو مهاجر چشمي مي‌شود). مهاجرت اين لارو در بافت‌ها موجب واکنش التهابي شديد و ائوزينوفيلي مي‌شود. دو نشانگان باليني عمده ناشي از عفونت توکسوکارا، لارومهاجر احشايي (VLM) و لارومهاجر چشمي (OLM) است. لارومهاجر احشايي که اولين‌بار توسط بيور (Beaver) و همکاران در سال 1952 توصيف شد، با ائوزينوفيلي پايدار، لکوسيتوز، تب، هپاتومگالي و پيکا مشخص مي‌شود. بيماران ممکن است با طيف گسترده‌اي از تظاهرات مراجعه کنند، چرا که لارو مي‌تواند از طريق خون به اغلب اعضاي بدن منتقل شود. ارتشاح کبد منجر به هپاتومگالي مي‌شود. تظاهرات ريوي شامل برونشيوليت حاد، آسم و پنومونيت است و تقريبا نيمي از بيماران داراي علايم ريوي، در راديوگرافي قفسه سينه شواهد ارتشاح ريوي دارند. ميوکارديت و درگيري دستگاه عصبي مرکزي نيز گزارش شده‌اند. تظاهرات عصبي شامل تشنج، مننگوانسفاليت و اختلالات رفتاري است. بررسي اتوپسي بيماران مبتلا به توکسوکارياز عصبي، گرانولوم‌هاي متعدد متشکل از لارو را در دستگاه عصبي مرکزي نشان مي‌دهد. لارو مهاجر چشمي ناشي از عفونت داخل چشمي با توکسوکارا و معمولا يک طرفه است. تظاهرات چشمي شامل کوريورتينيت، پاپيليت اپتيک، اندوفتالميت، نماتود متحرک کوريورتينال و کراتيت است. اين اختلال مي‌تواند منجر به از دست رفتن نسبي يا کامل و دايمي بينايي شود. تشخيص لارو مهاجر احشايي را بايد در بيماراني در نظر داشت که با ائوزينوفيلي، لکوسيتوز و هپاتومگالي مراجعه مي‌کنند. سابقه خاک‌خواري يا تماس با توله‌سگ‌ها در تشخيص اين اختلال سودمند است که معمولا کودکان 5-1 ساله را درگير مي‌کند (متوسط سن، 2 سال). لارو مهاجر چشمي را بايد در کودکاني مدنظر داشت که علايم يک طرفه چشمي و ضايعات سفيد يا خاکستري در فوندوسکوپي دارند. کودکان مبتلا به لارو مهاجر چشمي معمولا بزرگ‌ترند (متوسط سن، 8 سال). آزمون الايزاي توکسوکارا براساس گزارش‌ها در تيتر ?1:32، حساسيت 78و ويژگي 92 دارد و براي تاييد تشخيص باليني سودمند است. تشخيص قطعي را با نشان دادن لارو مهاجر در نمونه بيوپسي مي‌توان اثبات کرد. بيماراني که علامت ندارند، نيازي به درمان ضدکرم ندارند. در بيماران علامت‌دار، داروهاي ضدکرم مختلف به کار رفته‌اند که شامل دي‌متيل‌کاربامازين، تيابندازول، مبندازول و آلبندازول هستند. آلبندازول (400 ميلي‌گرم خوراکي دو بار در روز به مدت 5 روز) يا مبندازول (200-100 ميلي‌گرم خوراکي دو بار در روز به مدت 5 روز) به عنوان داروي انتخابي درمان در لارومهاجراحشايي توصيه شده‌اند. هر چند که اين داروهاي ضدکرم توسط اداره غذا و داروي آمريکا (FDA) براي درمان لارو مهاجراحشايي، تحقيقاتي در نظر گرفته شده‌اند و مدت مطلوب درمان مشخص نيست. در بيماران مبتلا به درگيري شديد تنفسي، ميوکارد يا دستگاه عصبي مرکزي، درمان با کورتيکواستروييد الزامي است. کورتيکواستروييدهاي سيستميک و داخل چشمي براي لارو مهاجر چشمي و در 4 هفته‌ اول علايم انديکاسيون دارند، اما درمان ضد کرم همزمان مفيد واقع نشده است. عفونت توکسوکارا را مي‌توان به روش‌هاي ساده پيشگيري کرد. سگ‌ها و گربه‌هاي آلوده را بايد با داروهاي ضدکرمي دامي درمان کرد. صاحبان حيوانات اهلي بايد درباره خطرات توکسوکارا آموزش ببيند، در بردن حيوانات‌شان به نزد دامپزشک براي درمان توکسوکارا کوشا باشند و موي حيوانات را به روش مناسب دفع کنند. کودکان نبايد با گربه‌ها و سگ‌هاي آلوده تماس داشته باشند و کودکان يا بزرگسالان دچار پيکا بايد به ويژه از محيط‌هاي آلوده اجتناب کنند.
 
      Back To Top  
   ارسال موضوع جديد  پاسخ دادن به اين موضوع

 
شما نمي توانيد در اين بخش موضوع جديد پست كنيد
شما نمي توانيد در اين بخش به موضوعها پاسخ دهيد
شما نمي توانيد موضوع هاي خودتان را در اين بخش ويرايش كنيد
شما نمي توانيد موضوع هاي خودتان را در اين بخش حذف كنيد
شما نمي توانيد در اين بخش راي دهيد


      Back To Top  

صفحه 1 از 1
   
Powered by Ardalan Online © 2004,2005
پشتيباني توسط : مؤسسه پارس نگار